Na pierwszym solowym minialbumie Koko Die, muzyk zaprasza na doświadczenie ciężkich od smutku dźwięków w klimacie Lo-fi shoegaze / dream pop. To poruszająca  i prawdziwa wędrówka w głąb siebie.

Distant Light EP wypełniają często intymne, przepełnione słyszalnymi w głosie Konrada Nikla bólem i smutkiem,  poruszające historie o końcach pewnych etapów w życiu i zamkniętych rozdziałach. Uniwersalność tekstów piosenek ujmuje i może skłaniać do autorefleksji, a wszechobecna w czterech nagraniach melancholia wyzwala mnogość emocji i angażuje. Wydawnictwo otwiera fantastyczna piosenka In The Wind. Zniekształcony wokal brzmi bardzo atmosferycznie, a kawałek stanowi świetne wprowadzenie w refleksyjny klimat płyty, idealny do rozmyślań o życiu i śmierci. Wszystkie znajdujące się na niej kompozycje urzekają swoim mrocznym i chłodnym klimatem i obecną w nich atmosferą niepokoju. Charakter nagrań może wymagać zatrzymania się i zanurzenia w dźwiękach. W rewelacyjnym, singlowym Once Again After shoegaze’ujące klimaty ustępują delikatnym echom soulu, słyszalnym w ekspresyjnym głosie muzyka i ogólnym charakterze kompozycji. Melancholia i dojmujący smutek nie znikają: utwór nadal jest nimi przesiąknięty. Na minialbumie można usłyszeć też piękny – choć krótki – instrumentalny numer n btwn. Ten atmosferyczny kawałek równie dobrze mógłby posłużyć jako intro do serialu Netflixa. Ostatnią piosenka to poruszające i smutne Alien In Your Home. Ta rewelacyjna i klimatyczna, zaaranżowana na klawisze piosenka budzi tęsknotę i wspomnienia. Niezwykła szczerość zdaje się rozdzierać od środka, gdy Nikiel śpiewa głosem pełnym emocji.

Koko Die stworzył w pełni angażującą EP-kę pełną przepełnionych bólem, smutkiem, melancholią i chłodem piosenek w shoegaze’ujących klimatach lo-fi. Distant Light EP to jedno z najpiękniejszych, a na pewno najbardziej autentycznych wydawnictw tego roku.