Oto nasze zestawienie najlepszych płyt 2019 z krajów Europy Wschodniej. Podobnie jak w przypadku poprzednich podsumowań, wybraliśmy dziesięć płyt, których słuchaliśmy najczęściej, albo które uważamy za najciekawsze.

10. Злурад – Во благо злу

Moskiewski zespół Злурад (Zlurad) określa swoja twórczość jako powerviolence/progressive punk/improv/sludge. Poziom hałasu rzeczywiście jest podwyższony. To głośne, hałaśliwe i dość agresywne brzmienie na granicy grindcore’u. Obecność wyraźnie wybijających się pozornie przypadkowymi dźwiękami instrumentów dętych podkreśla charakterystyczny styl splatający ze sobą trzy wspomniane wyżej gatunki muzyczne. Słuchając Во благо злу można na pół godziny całkowicie zatracić się w hałasie i trudnych do zrozumienia okrzykach wokalisty. Płyta idealna do moshpitu. Pięknie surowe brzmienie zawiera w sobie niezwykłą ilość niepokojącej energii.

9. Palina – Грустные песни

Powrót do subtelnego i delikatnego indie popu z Białorusi nie tylko wspominek świetnego koncertu Paliny na Halfway Festivalu w Białymstoku. Spokojny, kojący lecz dość ekspresyjny głos wokalistki przekazuje dużo emocji i brzmi bardzo pewnie. Pod względem kompozycyjnym płyta jest dość prosta i raczej niezbyt zaskakująca, ale to właśnie w tej prostocie tkwi siła. Palina zawarła w swojej twórczości dużą wrażliwość i liryczność, które ostatecznie przesądzają o dobrym odbiorze całej płyty. Melodyjne brzmienie chwilami hipnotyzuje  mocno chilloutowym (piękna solówka na trąbce w Ежевика) charakterem piosenek.

8. Braii – Lovely Dark Things

Na debiutanckim albumie tego zespołu z Ukrainy post-punkowa surowość łączy się z atmosferycznymi echami new-vave’u i wyraźnymi wpływami alternatywnego rocka. To też jedyna anglojęzyczna płyta w tym zestawieniu. Braii świetnie przeplata żywiołowość z bardziej rozbudowanymi kompozycjami. Piosenki na Lovely Dark Things opowiadają historie inspirowane osobistymi przeżyciami wokalistki Oksany Bryzgalowej. To bardzo dobrze wyprodukowany album: profesjonalnie wygładzone brzmienie gitar – wygładzone, lecz nie na tyle, by pozbawić piosenki Braii tak charakterystycznej i cudownej surowości brzmienia. Kompozycje stwarzają dość mroczny i pełen niepokoju klimat.

7. Деревянные Киты – Супер

Zaczynali od grania klasycznego shoegaze’u, później Деревянные Киты zaczęli szukać własnego brzmienia, co dobrze ilustruje ich drugi album studyjny. Супер to płyta zespołu próbującego określić swoją twórczość i zaznaczyć obecność na scenie. To drugie im się udało, ponieważ w 2019 roku zagrali na kilku większych rosyjskich festiwalach muzycznych, a singiel promujący ich płytę zwrócił uwagę członka zespołu Shortparis Sashy Galianowa. Kompozycje Деревянные Киты w zgrabny sposób łączą w sobie atmosferyczny dream pop z subtelną nutą elektroniki i indie popem. W niektórych piosenkach słychać nawet echa funku, w innych shoegaze’ujące gitary stwarzają przyjemnie melancholijny klimat. Całości dopełnia hipnotyzujący, atmosferyczny i czysty głos wokalistki Sviety Matveewej.

6. Buerak – Шоу-бизнес

Melodyjne połączenie post-punku z new wavem i wpływami coldwave’u. Kompozycje zawarte na Шоу-бизнес zawierają w sobie dużo dziwnej, specyficznej energii dobrze współgrającej z post-punkową surowością brzmienia i zimnym, nieco mrocznym klimatem. Piosenki Buerak wyróżniają się też dzięki nienachalnej przebojowości melodyjności, lekkości brzmienia i całkiem tanecznemu charakterowi. Przyjemnie proste gitarowe brzmienie zdecydowanie urzeka.

5. SALUKI – На Человека

Najnowsze wydawnictwo młodego rapera z Moskwy. Głęboki bas, mocne bity. SALUKI ma świetne flow, a jego raz świetnie ekspresyjny, innym razem pozornie znudzony głos opowiada historie ulicy, wyśnione fantazje o bogactwie i przemocy. Liryczny standard dla rapu, jednak w barwie głosu rapera i tych w znakomicie wyprodukowanych kompozycjach jest coś co sprawia, że bardzo chce słuchać tej płyty.

4. увула – Нам остается лишь ждать

Melodyjny i żywiołowy post-punk z wpływami emo. Kompozycje prezentują surowe i energetyczne brzmienie, a głos wokalisty, który czasem przekazuje wiele emocji, a innym razem pozornie brzmi jakby wcale nie chciał śpiewać, stwarza świetny, zimny i melancholijny klimat.

3. Botanichesky Sad – Кто я есть на самом деле

Żywiołowy i melodyjny punk z echami screamo z pięknie hałasującymi gitarami.  Piosenki zawarte na płycie mają w sobie wiele wrażliwości. Do tego wokalistka przekazuje swoim ekspresyjnym krzykiem mnogość emocji Botanichesky Sad bawi się  regularnym przełamywaniem rytmu, które sprawia, że piosenki zespołu brzmią jeszcze dobitniej i jakby bardziej emocjonalnie. Cudowne nagromadzenie punkowej energii.

2. Ssshhhiiittt! – последнее лето, Pt. I/Последнее лето, Ч. 2
Niesamowicie energetyczny post-punk z nieraz boleśnie bezpośrednimi tekstami piosenek przepełnionymi wielością emocji. Ssshhhiiittt! wydał w tym roku dwie znakomite EP-ki stanowiące dwie części historii o wspomnieniach lata i miłości, młodzieńczych błędach, problemach psychicznych. Jednak zespół najlepiej sprawdza się czysto muzycznie: w ich kompozycjach zawarto bardzo dużo specyficznej, dziwnej energii. Połączenie pięknej melancholii, celowo nadmiernej emocjonalności (dobrze zilustrowanej w zdystansowanych do świata tekstach) i wrażliwości z prześwietną post-punkową surowością żywiołowością sprawia, że aż chce się skakać i szaleć po pokoju, by za chwilę skupić się na emocjonalnych tekstach (świetnie wypadają Ножи i Развалины) i rozmyślać nad życiem. Ssshhhiiittt! eksperymentuje też z brzmieniem wprowadzając surf punkowe klimaty w серф панк, przemycając do swojej twórczości trochę emo brzmienia w Радио Волн i последнее лето czy rezygnując w jednym utworze z żywej perkusji i gitary na rzecz automatu perkusyjnego i keyboardu. Piękna muzyka.

1. Shortparis -Так закалялась сталь

Niesamowite brzmienie avant-pop/pop noir. Bardzo klimatyczne, mroczne, a przy tym przebojowe i pełne specyficznej energii. Kompozycje zawarte na najnowszym wydawnictwie zespołu są znakomicie przemyślane i stwarzają tajemniczy, mroczny i niepokojący klimat. Zdecydowanie wyróżnia je fantastyczna, nienachalna przebojowość i piękna melodyjność. Ponadto wokalista Nikolay Komiagin hipnotyzuje swoim charakterystycznym, cudownie ekspresyjnym głosem, a wszystkie utwory są prześwietnie zaaranżowane. W efekcie Так закалялась сталь jest od początku do końca albumem bardzo spójnym brzmieniowo i dobrze przemyślanym konceptem. Ważne, że znalazł się tam singiel страшно, który sprawił, że zespół zaczął zdobywać coraz większą popularność. W specyficznie enigmatycznych tekstach piosenek zawarto słodko-gorzkie przemyślenia na temat sytuacji w Rosji, ale też dużo bardziej trudne do jednoznacznej interpretacji treści. Wygląda na to, że Shortparis znalazł już swoje brzmienie. Znakomite i bardzo żywiołowe brzmienie, które zawiera w sobie mnogość emocji, piękną melancholię i cudowną wrażliwość. Brzmienie na wskroś oryginalne, co szczególnie słychać w rosyjskojęzycznych piosenkach. Так закалялась сталь gwarantuje bardzo intensywne muzyczne przeżycie. A koncerty tego zespołu to dopiero coś!